Categorie: Jurisprudentie


De (on)mogelijkheden van het correctierecht onder de Wbp en de AVG

De (on)mogelijkheden van het correctierecht onder de Wbp en de AVG

De Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) is sinds 25 mei 2018 van toepassing, maar nog steeds worden er veel uitspraken gewezen over besluiten die op grond van de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp), de voorganger van de AVG, zijn genomen, zoals besluiten op correctieverzoeken op grond van artikel 36 van de Wbp.

Wat houdt het correctierecht in en hoe wordt het in de (bestuursrechtelijke) praktijk ingezet? Wat zijn de mogelijkheden en onmogelijkheden ervan? En is dat onder de AVG anders? Bij deze vragen sta ik in dit blog stil, mede aan de hand van twee uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. (meer…)

Strafrecht of bestuursrecht? Beide! – Deel II: Het Europese ne bis in idem-beginsel

Strafrecht of bestuursrecht? Beide! – Deel II: Het Europese ne bis in idem-beginsel

Uit de meest recente rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie over het ne bis in idem-beginsel (de zaken Menci, Garlsson en Di Puma) volgt dat onder voorwaarden strafrechtelijk én bestuursrechtelijk kan worden opgetreden tegen dezelfde verboden gedraging. In dit blog wordt ingegaan op de relevantie van deze Europese jurisprudentie voor de Nederlandse rechtspraktijk. (meer…)

‘Uitzonderlijke omstandigheden’ bij invordering en kostenverhaal: een uitweg of een doodlopende weg?

‘Uitzonderlijke omstandigheden’ bij invordering en kostenverhaal: een uitweg of een doodlopende weg?

In drie uitspraken van 27 februari 2019 gaat de Afdeling bestuursrechtspraak nader in op de doorwerking van de formele rechtskracht van handhavingsbesluiten (last onder dwangsom of bestuursdwang) in de bestuursrechtelijke procedures tegen de daarop volgende invorderings- of kostenverhaalsbesluiten. In deze uitspraken kiest de Afdeling voor een “meer ontspannen formele-rechtskrachtopvatting”, waartoe staatsraad advocaat-generaal mr. P.J. Wattel in zijn conclusie van 4 april 2018 adviseerde. (meer…)

Gemeente mag kosten opruimen drugsafval niet verhalen op eigenaren weiland

Gemeente mag kosten opruimen drugsafval niet verhalen op eigenaren weiland

Sinds 2014 neemt het aantal dumpingen van drugsafval in Nederland gestaag toe. Dit is het gevolg van een stijgende productie van het aantal synthetische drugs in combinatie met het verbod op bepaalde grondstoffen. Een groot gedeelte van de geproduceerde drugs gaat naar het buitenland, maar het afval blijft hier en wordt illegaal achtergelaten. Met alle gevolgen van dien. Voor het riool, de bodem en de natuur in de directe omgeving. In september 2016 was een weiland in het buitengebied van Nuenen aan de beurt. Dat de gemeente de kosten van het opruimen van dit afval niet mocht verhalen op de eigenaren van dit weiland, bepaalde de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) in haar uitspraak van 27 februari 2019. Lees meer…

 

Subsidieverstrekking met de verlengde arm: let op de formele vereisten!

Subsidieverstrekking met de verlengde arm: let op de formele vereisten!

Om uiteenlopende redenen kiezen veel overheden er voor om de verstrekking van subsidies onder te brengen in speciaal daartoe opgerichte fondsen. Verstrekking van financiële middelen uit deze fondsen vindt dan plaats door besturen van privaatrechtelijke rechtspersonen.

Ook bij op afstand geplaatste subsidieverstrekkingen kunnen de regels uit de subsidietitel van de Algemene wet bestuursrecht en de regels over de toedeling en het verleggen van publiekrechtelijke bevoegdheden van toepassing zijn. Dat vraagt bijzondere aandacht voor – onder meer – de wettelijke grondslag van de subsidieverstrekking. De Afdelingsuitspraak van 13 februari 2019 gaat uitvoerig in op de problemen die zich op dit vlak kunnen voordoen, hoe deze kunnen worden voorkomen en wat – in voorkomende gevallen – reparatiemogelijkheden zijn. (meer…)

De gedoogverklaring: geen besluit, wel appellabel. De kloof tussen dogmatiek en praktijkbehoeften verkleind

De gedoogverklaring: geen besluit, wel appellabel. De kloof tussen dogmatiek en praktijkbehoeften verkleind

Op de constatering van een overtreding kunnen bestuursorganen op verschillende manieren reageren. Vanwege de beginselplicht tot handhaving ligt een handhavingsbesluit het meest voor de hand. Niet zelden volstaan bestuursorganen met een waarschuwing aan de overtreder of gedogen zij de overtreding.

Waarschuwingen (voor zover zij niet op een wettelijke grondslag zijn gebaseerd) en schriftelijke gedoogbeslissingen worden in de rechtspraak in de regel niet gezien als besluiten in de zin van de Awb: het daarvoor vereiste rechtsgevolg ontbreekt.

Op verzoek van de voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, boog staatsraad advocaat-generaal mr. R.J.G.M. Widdershoven zich over de vraag of – mede gelet op de belangen van de overtreder (de gedoogde) en eventuele derde-belanghebbenden – een gedoogbeslissing een besluit is in de zin van de Awb, welke rechtsbescherming er tegen een gedoogbeslissing openstaat en – vooral – hoe dat dogmatisch te rechtvaardigen is. (meer…)